Odcinek 70: Spinki pasów bezpieczeństwa – co zapewnia wytrzymałość systemu, a co jest jego najsłabszym ogniwem?

Dzisiejszy wpis będzie poświęcony tematowi „pasów mocujących”. Są to produkty, które w najróżniejszych wariantach znajdują zastosowanie w różnych dziedzinach, m.in. w pakowaniu, jednostkach ładunkowych i zabezpieczaniu ładunku. Niestety, informacji na ten temat jest niewiele, a jeśli już się pojawiają, to trudno je znaleźć i często są mało wyczerpujące. Niniejszym wpisem staram się to zmienić.

Na początek pytanie: czym jest klamra? Według Wikipedii jest to pałąk z jednym lub kilkoma kolcami, przymocowany do paska. Przez ten pałąk przechodzi drugi koniec paska. Ząbki są wbijane lub przechodzą przez istniejące otwory, co zapobiega zsuwaniu się paska. Większość pasków do spodni działa na tej zasadzie.

Zasadniczą cechą klamry jest zatem połączenie dwóch końców paska lub taśmy oraz zabezpieczenie ich przed ześlizgnięciem się.

Właśnie ta właściwość jest wykorzystywana podczas pakowania oraz zabezpieczania jednostek ładunkowych i ładunku. Jednak właśnie w tych obszarach wymagane jest również wykazanie, czy dana metoda wytrzymuje występujące lub spodziewane siły. W ten sposób dwa elementy (klamra i pas) są połączone w jeden system, stąd też pochodzi pojęcie„wytrzymałości systemu”.

Kto zechce poświęcić trochę czasu na poszukiwania, np. za pomocą pana Google’a, szybko zauważy, że wielu dostawców pozostawia pytających samych sobie, podając nieprecyzyjne informacje lub ogólniki. Jaki sens ma stwierdzenie „o 50% lepszy”, skoro brakuje wartości wyjściowej do obliczeń? Zastanowi się: „i co dalej??”.

W związku z tym musimy wyjaśnić różne pojęcia, które są istotne w tym kontekście.

Siła zrywająca (BS = Breaking Strength) = obciążenie zrywające (BL): Jest to maksymalna siła niezbędna do zniszczenia elementu konstrukcyjnego lub spowodowania jego trwałego odkształcenia. Etapami poprzedzającymi zerwanie są często odkształcenie sprężyste i odkształcenie trwałe.

Siła mocowania (LC = Lashing Capacity): Jest to siła, dzięki której można zrównoważyć siły oddziałujące na ładunek (np. spowodowane przyspieszeniami). Zawsze uwzględnia ona współczynnik bezpieczeństwa.

Wytrzymałość eksploatacyjna (MSL = Maximum Securing Load): Jest to siła, z którą należy liczyć się w przypadku, gdy dla danego elementu podano jedynie siłę zrywającą. MSL uwzględnia zatem współczynnik bezpieczeństwa na wypadek nieprzewidzianych sytuacji.

W przypadku elementów (np. pasów napinających), dla których podano wartość LC, odpowiada ona wartości MSL

Wytrzymałość systemu: Jest to maksymalna siła, z jaką należy liczyć się w przypadku łączenia elementów konstrukcyjnych o różnych parametrach wytrzymałościowych. Należy wówczas sprawdzić, który element ma najmniejszy udział w nośności. Wartość ta stanowi wówczas wytrzymałość systemu. Chciałbym wyjaśnić tę zależność na kilku przykładach. Są one fikcyjne i nie można ich odnieść do obszaru „podnoszenia i mocowania ładunków”, ponieważ w tym przypadku obowiązują inne przepisy.

Mając na uwadze te informacje, należy teraz w konkretnym przypadku sprawdzić, czy faktycznie występujące siły, wynikające z przyspieszeń, można skompensować. Być może konieczne będzie zastosowanie dwóch takich systemów, aby prawidłowo zabezpieczyć jednostkę ładunkową zgodnie z przepisami.

Niestety oznakowanie klamer nie jest uregulowane w sposób ogólny. Każdy producent ma swobodę w tym zakresie. Jeśli np. podaje wartości dla obciążenia prostoliniowego wynoszące 16 kN, a dla obciążenia obwodowego – 32 kN, to nie jest jasne, co dokładnie ma na myśli. Czy chodzi o LC, BL czy MSL? W takiej sytuacji należy bezpośrednio skontaktować się z producentem lub dostawcą w celu wyjaśnienia tych danych.

Wymagania normy EN-12195-2 regulują jedynie oznakowanie pasów napinających, ale nie obejmują różnorodnych innych klamer stosowanych w branży opakowaniowej i kontenerowej.

Powiedzenie: „Każdy łańcuch jest tak silny, jak jego najsłabsze ogniwo” trafnie to ujmuje.

Gdyby któryś z uprzejmych czytelników znał źródło zawierające dodatkowe informacje, uprzejmie proszę o podzielenie się nimi ze mną. Z góry za to dziękuję.

Jak zawsze, moje uwagi mają jedynie poruszyć ten temat, a nie omówić go wyczerpująco. Kto zapozna się z zadaniem, być może znajdzie indywidualne rozwiązania, które będą prostsze i lepsze. Jedynie brak działania zwiększa ogólne ryzyko dla wszystkich zainteresowanych stron podczas fazy transportu. Należy tego bezwzględnie unikać.

Zmierz się z tym, może być tylko lepiej!