
In één oogopslag:
Het artikel laat zien met welke eenvoudige middelen en methoden het probleem van de transportrekken kan worden aangepakt en op maat van het bedrijf kan worden opgelost.
Vaak ontbreken geschikte bevestigingspunten of zijn de afmetingen van de rekken niet afgestemd op de ladingdrager.
De verschillende invalshoeken op de risico’s en uitdagingen worden aangevuld met oplossingsvoorstellen.
Alle drie de begrippen bevatten het woord „Gestell“. Als je het aan meneer Google vraagt, krijg je meteen de AI-informatie: „Een Gestell is volgens de Wikipedia-pagina over Gestell een dragend, ondersteunend of ordenend constructie- of meubelstuk.“
In een logistieke context zou je het woord ‘meubelstuk’ kunnen vervangen door ‘rek’. In deze uitleg komt het woord ‘transport’ niet voor, omdat er eerder wordt uitgegaan van een stationair gebruik. Precies daarachter schuilt mijn begrip ‘probleemlading’.
Uit mijn ervaring weet ik dat er veel sectoren zijn waarin rekken worden gebruikt. Voorbeelden hiervan zijn de bouw- en automobielsector, of bedrijven die onderdelen leveren voor serieproductie.
Wat is het verschil?
Lagerstellen worden eenmalig gemonteerd, blijven daarna op hun plaats en er werken geen noemenswaardige versnellingen in op de gelagerde onderdelen.
Laadrekken helpen bijvoorbeeld bij het verplaatsen van omvangrijke goederen van de ene opslaglocatie naar de andere. In de omgeving van industriële transportvoertuigen treden versnellingen op die invloed hebben op de onderdelen.
Transportframes zijn ontworpen voor het vervoer van goederen over de weg, over zee, per spoor of per vliegtuig. Hier treden veel hogere versnellingen op, die kenmerkend zijn voor elke vervoerswijze en die ruimschoots hoger liggen dan die van industriële transportvoertuigen.
Dat is nu juist het knelpunt: dat rekken die eigenlijk voor het magazijn zijn ontworpen en op maat zijn gemaakt, worden gebruikt voor het transport.
De volgende punten wil ik hieronder wat nader toelichten:
1.) De rekken beschikken niet over bevestigingspunten om ze op of in het transportmiddel vast te zetten.
2.) De rekken beschikken over geen of onvoldoende bevestigingsmogelijkheden om bewegingen van de lading, die door versnellingen ontstaan, in het rek op te vangen.
3.) De afmetingen van de rekken passen niet binnen het raster van het transportmiddel, waardoor het vastzetten met vormsluiting lastig of zelfs onmogelijk is.
4.) Om de rekken, inclusief lading, toch te kunnen vastzetten, wordt de lading vaak belast door de vastzetkrachten. Deze zijn doorgaans niet ontworpen voor deze belasting.
Ad 1.) Het transportrek heeft geen bevestigingspunten om het op of in het transportmiddel vast te zetten. Als de afmetingen bovendien niet binnen de rasterafmetingen van het transportmiddel passen, wordt het vastzetten van de lading een lastige klus.

Ad 2.) Het transportrek moet voorzien zijn van bevestigingsmogelijkheden om de ontstane versnellingskrachten te compenseren en te voorkomen dat de lading gaat schuiven. Bevestiging door middel van vormsluiting zou mogelijk tot schade leiden.
Op de afbeelding steekt de lading aan beide kanten (rode markering) uit. De lading rust alleen op het frame, maar er is geen bevestiging aanwezig.
Conclusie:
- Het transportrek moet altijd minstens even groot of groter zijn dan de lading
- De lading moet zodanig in het transportrek kunnen worden vastgezet dat versnellingen en daarmee beweging in de x-, y- en z-richting niet mogelijk zijn.
- Versnellingskrachten moeten van transportrek naar transportrek worden overgedragen en niet van lading naar lading. Dit zou transportschade tot gevolg hebben.

Ad 2.) Dit transportrek past noch in de lengte, noch in de breedte binnen de rasterafmetingen van een vrachtwagen. Daarom is het noodzakelijk om elk rek afzonderlijk vast te zetten. Vaak blijft er niets anders over dan het rek vast te sjorren, maar dat is doorgaans de slechtste methode.

Conclusie: De laadruimtes van de vrachtwagens zijn afgestemd op de afmetingen van een europallet. Dit heeft als voordeel dat de lading in de regel vormvast kan worden vastgezet, in ieder geval aan de zijkanten en aan de voorkant.
Transportrekken moeten zo worden gedimensioneerd dat ze qua lengte en breedte binnen de rasterafmetingen passen. Een transportrek van 70 cm breed zal altijd voor problemen zorgen. Drie naast elkaar zijn te smal, vier naast elkaar te breed.

Ad 4.) Dit transportrek biedt, afgezien van de zijdelingse kantelbeveiliging, geen andere mogelijkheden om de lading tegen bewegingen in de lengterichting te beveiligen.
Er zijn evenmin Antislipmatten (ARM) gebruikt.
Er is geen vormsluiting naar voren toe. De haken aan de bovenkant van het frame zijn bedoeld voor het hijsen met een kraan.
De lading wordt uitsluitend vastgezet met twee Spanbanden met een ratel met korte hendel. De ervaring leert dat de banden zo strak worden aangespannen dat de lading beschadigd raakt. De vereiste bevestigingskracht wordt echter vaak niet bereikt.

Nog een voorbeeld bij 4.) Op de afbeelding is te zien dat het transportrek te klein is voor de lading. Deze steekt aan drie kanten uit. Omdat er geen bevestigingspunten zijn, wordt de lading (rode cirkel) met sjorbanden vastgezet.
De omsnoeringsbanden oefenen geen noemenswaardige bevestigingskracht uit om de lading (gele lijn) op het transportrek op zijn plaats te houden in het geval van een noodstop.
Het gaat waarschijnlijk om ramen en deuren voor een bouwproject, dus om unieke exemplaren, en de hersteltijd in geval van schade zal dan ook aanzienlijk zijn.
Ramen en deuren zijn over het algemeen zware lading. Het is twijfelachtig of de voorspankracht die voortvloeit uit het totale gewicht (transportrek + lading) voldoende is om de lading vast te zetten.
Conclusie:
- Het transportrek moet altijd minstens even groot of groter zijn dan de lading.
- Het transportrek moet voorzien zijn van bevestigingspunten waarmee de lading als geheel op de juiste wijze kan worden vastgezet.

Dit zijn de versnellingen waarmee bij wegtransport rekening moet worden gehouden. Ze hebben invloed op elk afzonderlijk onderdeel van de lading.
Als er openingen of tussenruimtes ontstaan ten opzichte van andere onderdelen van de lading of ten opzichte van het transportmiddel, zal de lading zich zo ver verplaatsen als mogelijk is.

Bij transport in een container moet er in het bijzonder rekening mee worden gehouden dat de maximale versnelling, in tegenstelling tot bij een vrachtwagen, dwars op de rijrichting plaatsvindt.
De 0,8 g komt overeen met een rolhoek van ca. 38° met een rolperiode van 2-3 keer per minuut.

Gezien de optredende versnellingen kan het zinvol zijn om het transportrek aan één kant te voorzien van een stevige kopwand en de lading daar vormvast tegen vast te zetten.
Daartoe moet op het transportrek een markering voor de laadrichting worden aangebracht, om bewegingen van de lading tot een minimum te beperken en zo transportschade te voorkomen.

Dit geldt in principe voor alle transportframes, met name de zogenaamde A-steunen waarop platte ladingen worden vervoerd. Ook hier moet de laadrichting worden vastgelegd.

De afmetingen van de transportrekken moeten zo worden ontworpen dat ze in de lengte of in de breedte binnen de Euroraster-afmetingen passen.
Voorbeeld: een transportrek met een lengte van meer dan 2,40 m en een breedte van 0,80 m zou in de rijrichting kunnen worden geladen en aan beide zijden met een europallet vormvast kunnen worden vastgezet.
Het zijdelings vastzetten met spanbanden zou dan alleen nog nodig zijn bij kantelgevaar.

Om transportschade te voorkomen en het vastzetten van de lading efficiënt en veilig te laten verlopen, dient iedereen binnen zijn werkgebied de laad- en transportrekken op geschiktheid te controleren. In principe moet worden voorkomen dat de lading in of op het transportrek, ten opzichte van het transportrek, verschuift.
Zoals altijd zijn mijn uiteenzettingen slechts bedoeld om het onderwerp aan te snijden, maar niet om het uitputtend te behandelen. Wie zich in de opdracht verdiept, zal wellicht oplossingen vinden die eenvoudiger en beter zijn. Alleen niets doen verhoogt het algemene risico tijdens de transportfase voor alle betrokkenen en dat moet absoluut worden vermeden.
Ga ermee aan de slag, het kan alleen maar beter worden!
Hoogachtend, Sigurd Ehringer
<< Naar het vorige bericht
Aflevering 72: Taalbarrières in de logistiek – wat te doen?

Sigurd Ehringer
✔ VDI-zertifizierter Ausbilder für Ladungssicherung ✔ Fachbuch-Autor ✔ 8 Jahre Projektmanager ✔ 12 Jahre bei der Bundeswehr (Kompaniechef) ✔ 20 Jahre Vertriebserfahrung ✔ seit 1996 Berater/Ausbilder in der Logistik ✔ 44 Jahre Ausbilder/Trainer in verschiedenen Bereichen —> In einer Reihe von Fachbeiträgen aus der Praxis, zu Themen rund um den Container und LKW, erhalten Sie Profiwissen aus erster Hand. Wie sichert man Ladung korrekt und was sind die Grundlagen der Ladungssicherung? Erarbeitet und vorgestellt werden sie von Sigurd Ehringer, Inhaber von SE-LogCon.



